Start
Redactie
Beemster Agenda
Nieuwsarchief
Foto-impressies
In gesprek met
Verenigingen
Gastenboek
Over de Bengel
Links
Problemen met Museumkaart en toevallige ontmoeting bij Betje
met schrijversechtpaar Rob Woortman en Alice Boots
Middenbeemster 12 mei 2016    
  Soms is het een beetje lastig om meteen het te beschrijven onderwerp bij de horens te vatten, zoals nu dus het geval is.
Dit keer begon het bij de cursus 'omgaan met PC, laptop of tablet' die door Jaap Beckhof in WijkSteunPunt Middelwijck wordt gegeven. Op 12 mei werd al weer de één na laatste les gegeven.
Bekhof wijdde de les op 12 mei aan internet browsers en legde uit dat niet alleen Internet Explorer de geëigende browser is. Er bestaan talloze naast elkaar en ze zijn gratis, maar ze willen zonder uitzondering zoveel mogelijk informatie van de gebruiker krijgen en dan diens naam verkopen aan adverteerders.
Museumkaart
Vandaar de grote hoeveelheid spam, die iedereen met bepaalde regelmaat wel in zijn mailbox vindt.
Het kostte Bekhof veel overredingskracht om enkele cursisten te overtuigen van het nut van internetbankieren, het aanvragen van digi-d of een museumkaart. Dit laatste schijnt voor mensen die niet zo vertrouwd zijn op internet, een ware beproeving op te leveren. Omdat voor de nieuwe museumjaarkaart een pasfoto moet worden opgestuurd heb je die niet direct al digitaal. Je moet dus ook een scanner hebben en niet iedereen heeft een scanner.
 
  Het kan natuurlijk ook nog wel per post, maar als je eenmaal kunt beschikken over internet, wil je daar toch mee werken, nietwaar?
Om te zien hoe in Middenbeemster een museumjaarkaart kan worden aangevraagd, even bij Museum Betje Wolff geïnformeerd hoe het gaat als bezoekers een museumkaart willen kopen. Een entreebewijs, ja!, dat kan, maar een museumkaart? Daarvoor is hier alleen het bovenstaande foldertje beschikbaar. Bij het Bezoekerscentrum Beemster was het al niet anders. Wellicht dat de grote musea wel de service van direct in orde maken van de museumkaart hebben, maar in Beemster gaat dat dus niet.
Rob Woortman
Toevallig was in Museum Betje Wolff een bezoeker aanwezig. die bezig was een nieuwe museumkaart aan te vragen en hij mopperde behoorlijk. "Zestig euro voor een inschrijfformulier betalen en die dan wel binnen 30 dagen indienen, anders verloopt de aanvraag en ben je je geld kwijt."
Ondanks het feit dat hij wel bekwaam op internet is, vond hij dat de nieuwe voorwaarden voor mensen, die zich niet zo gemakkelijk op de PC weg weten (of helemaal geen PC hebben) discriminerend is en hij was van plan om de organisatie daarover een gepeperde brief te schrijven.
 
  Verder bleek dat de heer Woortman en zijn vrouw Alice Boots nog wel wat anders te vertellen hadden. Ze zijn namelijk bezig met het schrijven van een non-fictie boek over de Beemster en wel over de periode vanaf 1550 tot 1850. Een van hun voorvaderen, J.Michielszn, had zich in 1550 in Spierdijk gevestigd, maar verhuisde al spoedig naar de Beemster. Zijn nazaten hebben hier eeuwen gewoond tot in 1850 de laatste vertrok. Ze willen aan de hand van historische gebeurtenissen de Beemster tot leven brengen. Daarom waren ze nieuwsgierig naar de bijzondere maquette van Vredenburg die in Museum Betje Wolff te bewonderen is.
Daarover was wel wat te vertellen en daarom gingen we er maar even bij zitten. Woortman vertelde dat hij naast andere naslagwerken veel inspiratie via de site www.beemsterbuitenplaatsen.nl van Katja Bossaars had opgedaan. Alice Boots meende dat er al heel veel archiefwerk over de geschiedenis over onze polder verricht is, maar dat er heel weinig romans zijn geschreven en dat zij dat nu willen veranderen.
Natuurlijk vertelde ik over de Beemster Bengel, waarop Woortman verklaarde docent taalbeheersing te zijn geweest aan de School voor Journalistiek en dat hij samen met zijn vrouw Alice ook boeken schreef.
 

Erny

  Hij schrijversechtpaar had zelfs een 'Du-Perronprijs' voor hun boek 'Anton de Kom' ontvangen. Ik vroeg me meteen af of het wel verstandig was geweest, dat ik over mijn eigen schrijfactiviteit had gerept. Woortman kon het evenwel waarderen, dat ik direct had gereageerd op hun mededeling over het te schrijven boek en dat was dus weer een schouderklopje. Het echtpaar vond het ook nog goed dat ik een foto van ze maakte.

En nu, voor wat het waard is... het was zomaar een spontane ontmoeting in Museum Betje Wolff, die waardevol genoeg bleek te zijn om er even over te schrijven. En dat allemaal door die internetles en die museumkaart. Ik weet, dat er meer bijzondere gasten het museum bezoeken maar niet altijd komt mij dat ter ore.