Start
Redactie
Beemster Agenda
Nieuwsarchief
Foto-impressies
In gesprek met
Verenigingen
Gastenboek
Over de Bengel
Links

Map van Trotsenburg, trotse moeder van een professor

Middenbeemster, 26 juni 2017

 

 

Map van Trotsenburg is zo trots als een pauw op haar zoon Paul. Tijdens een ontmoeting bij de kapsalon liet ze de foto zien waarop Paul staat afgebeeld, gehuld in professorenrobe. Hij werd in april namelijk benoemd tot professor in de kindergeneeskunde aan het AMC en het Emma Kinderziekenhuis in Amsterdam. 
"Zou het niet leuk zijn, als je daar eens over schrijft?" vroeg ze. "Ik ontmoet zo vaak mensen die me vragen hoe het met hem gaat en het is heel moeilijk om uit te leggen wat hij allemaal doet en heeft gedaan om voor zo'n onderscheiding in aanmerking te komen en misschien wil hij daarover ook wel vertellen tijdens een interview voor de Beemster Bengel".
Natuurlijk ga je op zo'n voorstel van een trotse moeder wel in. Map beloofde het aan haar zoon voor te leggen en in mei belde ze op met de mededeling dat Paul op 17 mei bij haar langs zou komen en dat hij dan bereid was een gesprek aan te gaan.
Het werd een zeer ontspannen gesprek met de professor, die vol idealisme al 23 jaar in het AMC kinderen met een schildklierafwijking behandelt en door middel van vooraanstaand wetenschappelijk onderzoek deze ziekte probeert te lijf te gaan. 
Dat dit gesprek pas eind juni gepubliceerd kan worden, heeft helaas te maken met persoonlijke omstandigheden.

Het feit dat hij zich nu professor kan noemen, beschouwt van Trotsenburg als een waardering. "Nee, die benoeming kwam niet als een verrassing uit de lucht vallen. Al meer dan twee jaar lag het in de lijn der verwachting dat hij als medisch specialist voor kinderen, wetenschappelijk onderzoeker en zijn aandeel aan de opleiding van toekomstige kinderartsen daar in aanmerking voor zou komen. Een aantal van zijn studenten is zelfs bij het AMC en Emma Kinderziekenhuis blijven werken en ook al gepromoveerd. Als volgende carrièrestap voor een wetenschapper/arts/docent is er dan de titel hoogleraar."
Van Trotsenburg spreekt er heel gewoontjes over. Bovenal schept hij grote voldoening in zijn beroep. 
Waar hij zich mee bezig houdt? "Ten eerste de begeleiding van patienten en met name monitor ik kinderen met een verstoorde schildklierhuishouding, zelfs al van vóór de geboorte t/m 18 jaar. Een schildklierafwijking is een zeer gecompliceerde ziekte, waar zeker meer dan honderd duizend mensen in Nederland aan lijden. Nee, een grote doorbraak in mijn onderzoek heb ik helaas nog niet bereikt, maar het is mijn doel om een aantal dingen die we nog niet begrijpen op te lossen. In mijn praktijk is het nu zo dat de eerste patiëntjes die ik in mijn onderzoek betrok, thans 18 jaar worden en dan gaan ze voor verdere behandeling naar de huisarts."

Hoogleraarspetje
"Ja, het is natuurlijk leuk, zo'n mooi petje op, en de robe, die ik op de foto draag, is een historische. Ik mocht hem lenen van mijn mentor, die hem droeg bij mijn promotie 25 jaar geleden."
Voor Trotsenburg in 1992 na het behalen van mijn artsendiploma, kon starten met die opleiding kinderspecialisatie, moest hij nog wel eerst 16 maanden in militaire dienst als militair arts. De dienstplicht was toen nog net niet afgeschaft. 
Thans woont Van Trotsenburg met zijn vrouw, die ook een medische achtergrond heeft, in Leiden. Het is de stad waarvan hij nu weet, dat dit de plek is van zijn vaders stam. "Het wemelt hier van de Van Trotsenburgen", vertelt hij. "Dus ik voel me hier helemaal thuis. Hij heeft twee mooie dochters, waarvan er één zelfs overweegt om in de toekomst de voetstappen van haar vader te gaan volgen. 
Toch koestert hij nog warme herinneringen aan zijn jeugd in de Beemster, zeker als hij een van zijn bijna twee-wekelijkse bezoeken aan zijn moeder brengt. Dan geniet hij weer van de schoonheid en het besef van de bijzondere ontstaansgeschiedenis van deze polder. Hij gaat daarom dan niet meteen de snelweg op, maar neemt liever de binnenwegen. 

 

Over vroeger denkt hij aan vrienden waarvan hij enkele namen nog kan opnoemen: Bart Schooneveld, Jaap Vos en Klaas Leguit. "Die zou ik nog graag eens willen ontmoeten, al was het alleen om ze weer eens te zien en te horen hoe het nu met ze gaat."
Van Trotsenburg heeft in het verleden wel een reünie bijgewoond van het Ignatius College in Purmerend, dat nu ook al niet meer bestaat. Omdat hij als 12-jarige als enige leerling van zijn klas in Middenbeemster naar het Ignatius ging, heeft hij daar ook geen klasgenoten van de Klimopschool van toen ontmoet.