Start
Redactie
Beemster Agenda
Nieuwsarchief
Foto-impressies
In gesprek met
Verenigingen
Gastenboek
Over de Bengel
Links
Tetra was weer ongeëvenaard in 'Dames van de Beethovenstraat'
Middenbeemster, 16 mei 2017    
  Na vier voorstellingen op 6, 7 en 8 en 14 mei in Purmerend, streek Theatergroep Tetra op zondag 14 mei weer neer in Middenbeemster om zowel 's middags als 's avonds een toneelvoorstelling te geven van het theaterstuk 'De Dames van de Beethovenstraat in Cultureel Centrum Onder de Linden. Dit door door Wanda Reisel, naar een idee van Saskia Huybrechtse geschreven stuk werd hier in de matinée en de avondvoorstelling voor de allerlaatste keer opgevoerd. De actrices speelden voor een uitverkochte zaal 'de sterren van de hemel'.
Die vijf ‘Dames van de Beethovenstraat': wat waren ze goed! Dit toneeldrama bleek een bonte aaneenschakeling van scherpe teksten, anekdotes, schlagers, variété en openhartige ontboezemingen: bij elkaar een muzikale tragikomedie, waarbij alle vijf de rol op het lijf leek te zijn geschreven. Te beginnen bij Tonny van der Veen als Toet, 'de bedrijvige, overal aanwezige organisator van een bruiloft ter ere van het bruidspaar uit New York, dat evenwel nog niet was gearriveerd. Het moest een bruiloft geheel volgens de Joodse tradities worden. Toet zou dat wel eventjes tot in de puntjes regelen voor haar vriendin Lotte (Truus Appelman), die vol ongeduld de komst van haar kleindochter met partner tegemoet zag.
Het huwelijksfeest werd voorbereid door nog drie andere hartsvriendinnen. Zo was daar Irma (Ellen de Koning), een exentrieke mannenversierster die er een interessant mengelmoesje van Duits/Nederlands op na hield. Na haar stormachtige binnenkomst begon ze al direct te lonken naar pianist Freek (Hans Hennes), die de te zingen liedjes ondanks de geschepte chaotische toestanden vakkundig begeleidde. Dan waren er Betty (Marga Renton) en de opgetogen (Lia) Jo Bakker, beiden gastspelers, die elk overtuigend hun typetjes neerzetten.
Zoals het programma vermeldde, borrelde onder alles humor, vriendschap en een onverwoestbare overlevingsdrift op.
De regie was in handen van Servaes Nelissen.
 
  Naarmate het spel vorderde kreeg het publiek te maken met uitbundige vrolijkheid, waarbij werd gelachen, liedjes werden gezongen en gedanst. Maar onder al die vrolijkheid smeulde bij allen onder de oppervlakte het grote verdriet, dat zomaar opeens tot uiting kwam en de neuzen van het publiek op de tragische gebeurtenissen in WOII drukten: angst om opgepakt te worden, onderduikadressen en - ervaring, transporten, de Jodenster, overleven en grote onzekerheid over familieden en of ze hun geliefden ooit nog zouden zien. Alle vijf dames keerden dan in een monoloog even in hun verleden terug. Dan was het weer heel stil in de zaal die daarvoor gelachen en geklapt had voor een mooi gezongen lied, een sappige grap of een potsierlijk dansje.
Dieptreurig was het verhaal van Lotte over haar dochter Hanna, de moeder van de a.s. bruid. Lottes baby was in de oorlog bij een Christelijk gezin ondergebracht en een echte hereniging van moeder en kind bleek toen niet mogelijk, alleen op latere leeftijd en op grote afstand. Vandaar Lottes vreugde over het feit, dat haar kleindochter te kennen had gegeven een echte Joodse bruiloft bij haar te willen houden.
Toet had daarvoor zelfs een originele 'gupa' (baldakijn) laten aanrukken waaronder bruid en bruidegom zouden staan. Het kostte wel enige moeite om die gupa op te stellen, maar gelukkig was Freek bereid daar even bij te helpen. De gupa werd daarna prachtig versierd met bloemen.
 
 

Natuurlijk moest een huwelijkslied worden ingestudeerd en dat klonk aanvankelijk niet al te harmonieus, maar nadat de zaal bleek te willen helpen door mee te zingen, lukte het wonderwel.
Door het stuk speelde ook nog als rode draad een geheim met betrekking tot bijzondere bruidsschoenen van Lotte die ze door de dramatische omstandigheden nooit heeft kunnen dragen en die verloren leken te zijn. Uiteindelijk bleken ze op een heel bijzondere manier bewaard te zijn gebleven.
Dit aangrijpende theaterstuk zal het publiek naar huis hebben doen gaan met veel om over na te denken.