Start
Redactie
Mijmeringen
Over de Beemster Bengel
Nieuwsarchief
Gastenboek
 
Beemster Projectkoor zong op het Domplein in KeulenB

Van 6 t/m 10 juni 2007 was het Beemster Projectkoor uitgenodigd om mee te werken aan de Deutsche Kirchenwoche, die van 6 t/m 10 juni 2007 in de stad Keulen werd gehouden.

Niet alle uit het doorgaans uit zo'n 80 leden bestaande koor konden zich voor deze reis vrijmaken. Maar ook met een kleine groep is het toch een hele leuke reis geworden, waar veel indrukken werden opgedaan.

 

 

Iona
De deelnemerslijst bestond uit slechts een selectie van 22 zangers en zangeressen, die Iona liederen op het repertoire hadden staan. Maar dat was nu precies wat de organisatie van de Kirchetagen geschikt achtte om als muzikale begeleiding van de bekende spreekster Kathy Galloway te dienen. Heel vererend natuurlijk om daarvoor die uitnodiging te krijgen.
Dirigent Theo Koelstra was van mening, dat -ondanks het kleine aantal deelnemende leden van het Projectkoor - het toch mogelijk was die liederen te gaan zingen. Plaats van handeling was de Konrad Adenauerzaal in de Messegelände, het Kongresszentrum van Keulen. Daarnaast waren er nog twee andere optredens gepland.

Deelnemerskaarten
Dus werden op woensdagochtend 6 juni vroeg de koffers ingeladen en ontmoetten de reizigers elkaar op het station Purmerend. In Amsterdam was het overstappen op de trein richting Keulen. Het gezelschap zat daarin prinsheerlijk in een eerste klas coupé. Dat had Marie Schroevers, die de organisatie van de reis in handen had, prachtig weten te organiseren.

In de trein werden de deelnemerskaarten uitgereikt. Alle activiteiten van de Kirchewoche konden daarmee gratis worden bijgewoond en dat waren er zeer vele. Te veel om overal bij te kunnen zijn.

Aankomst
Toen de Beemsterlingen het treinstation uit kwamen stonden ze meteen oog in oog met een drukbevolkt Domplein.

Terwijl Nico, Bokke en Sietske op de trappen van de Dom op de koffers pasten konden de reizigers eerst even een sanitaire stop maken of genieten van een kopje koffie.

 

 

 

 

Daarna ging de groep uiteen om zich bij de diverse gastgezinnen te vervoegen. Acht deelnemers waren ondergebracht bij gastgezinnen in de directe omgeving van het Station Brühl, een voorstad van Keulen, nog een kwartier verder reizen met de trein richting Koblenz. De gastvrouwen stonden ze al bij het station op te wachten.Jopie, Koosje en Erny werden door gastvrouw Birgit Jestädt in haar huis met koffie, soep en een overheerlijke macaronischotel onthaald.

Opening
Om vijf uur werden alle Beemsterlingen weer in Keulen verwacht om aanwezig te zijn bij één van de openingsavonden en wel die op de Heumarkt.

Door het grote aantal bezoekers werden meerdere openingen overal in Keulen gehouden. Er werd zelfs gesproken van zo ongeveer anderhalf miljoen. Je kon er bijna over de hoofden lopen.

 

 


Massaal
Overal werden oranje sjaals met het logo van de Kirchenwoche aangeboden.

De Heumarkt werd al voller en voller. Op een podium stond een zanggroep, maar voor velen was dat niet te zien. Er was daarom een groot scherm geplaatst waarop de openingsplechtigheid te volgen was. Er waren behalve een tribune, geen zitplaatsen, dus gingen veel bezoekers gewoon op de grond zitten.

 

 

 

Na afloop werd een plekje gezocht om met de hele groep samen te gaan eten. Dat werd de Fischmarkt, die omringd was door leuke oude huisjes.
Het menu was echter zeer beperkt. De aardappelsalade, eigenlijk alleen maar mayonaise met af een toe een stukje kartoffel, was 'versierd' met een knackworst.
De ober bleek van bestellingen opnemen ook geen kaas te hebben gegeten. Het tellen van de glaasjes bier leverde voor hem een groot probleem op. Ook na uitvoerige toelichting door Marie was hij niet in staat het benodigde aantal biertjes te serveren.

 

 



Ond
anks de slechte kwaliteit van het eten was het toch erg gezellig op dit terras, waar muzikanten hun vrolijke noten lieten horen. De dames gingen er even helemaal van uit hun dak.

Het was inmiddels al vrij laat geworden en tijd om naar het gasthuis terug te keren. Via het overvolle Domplein naar het station, een kwartiertje treinen en dan opgevangen worden door de gastheer Horst en gastvrouw Birgit in de tuin waar een heerlijke avondstilte heerste. De wijnfles ging rond en het werd nog even heel gezellig.

De volgende ochtend was het eerste optreden in de Messegelände gepland. In de meute klauterden we de hoge trappen van het enorme Jaarbeursgebouw op en af, richting Konrad Adenauerzaal. Overal langs de route stonden muzikanten te spelen. Het Projektkoor moest in zaal 10 zijn, helemaal aan het eind van de lange gang, vanaf de ingang bijna een kwartier lopen.

Het koor was erg vroeg om even in te zingen. Voor Peter was een keyboard aanwezig, dat met hulp van Jan en Bokke op het podium werd getild.

Snikheet
Tijdens het inzingen constateerden Theo en Peter, dat het koor met orgelbegeleiding' maar weinig volume had, dus werd de piano op het keyboard ingesteld.
Na het inzingen vulde de zaal zich tot de laatste plaats. De aanwezigen bleken zowat allemaal pen en papier te hebben meegenomen om aantekeningen te maken. Volgens Nico waren het vooral dominees die deze Iona-lezing wilden bijwonen.
Ondanks het vroege uur was het al snikheet in de zaal. De spreekster van deze ochtend was Kathy Galloway uit Glasgow, een belangrijk figuur binnen de Iona beweging.
Ze vertelde over de 40 dagen en de beproevingen van Jezus in de woestijn. Haar lezing duurde vrij lang, ruim een uur en een kwartier. Tussendoor lastte ze een stilte in en begon dan een Iona-strofe te zingen, waarbij de hele zaal meezong.

Vergeten
Toen ze haar toespraak had beëindigd, bleek de organisatie helemaal vergeten te zijn, dat er ook nog een Beemster Projectkoor zou optreden. Hij stelde namelijk voor, dat de aanwezigen maar even een luchtje moesten gaan scheppen. Terwijl Theo met zijn koor het podium beklom, rees de zaal als één man omhoog en liep leeg. Theo vroeg nog hoopvol hoeveel tijd er was om te zingen, maar de organisator wist niets anders uit te brengen, dan dat het Beemster Projectkoor niet meer nodig was. Er waren alleen nog maar lege stoelen om voor op te treden.

 

Min of meer beteuterd werd de aftocht geblazen, maar Marie en Nico stelden voor om een lekker bakkie troost te gaan halen in het nabijgelegen restaurant.



Na de koffie ging de tocht weer richting centrum Keulen over de Rijnbrug met zijn grote ruiterstandbeelden. Op de brug had men ook een prachtig uitizicht op de Rijnoevers. In de stad heerste rond de Dom weer grote drukte.

Gloria
Het doel van de wandeling was een uitvoering van het 'Gloria' van Vivaldi in de Maria kerk. Koorleden van Zangvereniging Harmonie hadden dit werk gezongen en nu wilden ze zelf wel eens horen hoe het klonk. Het was een ware traktatie in deze mooie oude kerk. Er werd prachtig gezongen en er was ook een heel mooi orkest bij, dat het koor begeleidde. De solisten waren eveneens heel goed.

 

 

 

Steel away
Na het bezoek aan de Mariakerk was het even haasten, weer in de richting van de Messegelände, waar we die middag nog een optreden zouden geven en dat zou zeker beter gaan vergeleken met de teleurstellende ervaring van die ochtend.
Maar ook dat optreden viel enigszins in het water.
De bestemde plek in de hal bleek niet echt geschikt voor de Iona-liederen. Er was geen geluidsversterking aanwezig en ook geen keyboard voor Peter, maar wel veel te veel herrie.

 

 

Net om de hoek stond een fanfare te spelen en er kwam een drumcorps langs. Toch maar geprobeerd met de reserve liedjes: spirituals en gospels. En kijk, dat viel wel in de smaak van het publiek, want er kwamen een aantal voorbijgangers gewoon lekker bijstaan en meezingen.
Na een paar liedjes te hebben gezongen (een paar keer het prachtige Steel-away, blies Theo de aftocht en konden de leden van het gezelschap op eigen houtje de stad verkennen.Diverse uitvoeringen van muziekgezelschappen en koren konden overal in de stad worden bijgewoond, maar velen kozen voor een gezellige wandeling langs de rijnoevers.

 

Swahili
Wie even neerstreek in een van de plantsoenen kon een spontane uitbarsting van feestvreugde onder groepen deelnemers bekijken. Dat was bijvoorbeeld het geval bij een groepje Afrikaanse zangers, dieop hun eigen religieuze wijze in het Swahili hun feestvreugde uitten. Het begon met vijf zangers, die zomaar spontaan een lied aanhieven en gingen dansen. Wie mee wilde doen, mocht aansluiten in de rij. Al heel gauw was het plein vol halleluja-zingende mensen.
Deze dag werd in Keulen besloten met een bezoek aan een Thaïs restaurant. Heel smakelijk en heel wat beter dan het voer dat de vorige dag op de Fischmarkt was aangeboden.

Optreden op het Domplein
Op vrijdag was nog een optreden gepland. Na opnieuw genoten te hebben van een zeer welvoorziene ontbijttafel ging het weer richting Keulen, waar op het Domplein een muziektent stond. Het koor zou muzikale omlijsting leveren voor de middagsdienst, maar voor het zover was kon Wil Bron, die op deze dag jarig was even worden toegezongen. Een oer-Nederlands hiep-hiep-hoera klonk op.

De Nederlandse Freunden werden hartelijk verwelkomd door de dominee en Nico mocht ook iets over de Beemster vertellen. Daarna was het tijd voor ernst van de middagdienst.



Onze gastvrouw was naar Keulen meegereisd om het optreden bij te wonen en en ze heeft bovenstaande twee foto's van het optreden van het Beemster Projectkoor op het Domplein kunnen maken. Ze vertelde, dat ze helemaal kippenvel kreeg van 'Steel Away'.
Op de foto links is ze in gesprek met de dominee die de middagdienst leidde.
Het was opnieuw zeer warm, deze dag en in de tuin van het gastgezin was het 's avonds weer heerlijk toeven. De muziek werd voor de dag gehaald en speciaal voor de gastvrouw, werd Steel Away nog eens gezongen, hoewel het vierstemmig natuurlijk niet lukte.

 

Brühl en Augustusburg
De zaterdag kon vrij besteed worden om allerlei muziekuitvoeringen in Keulen bij te wonen, maar wij kozen er voor om de stad Brühl te bekijken.

Brühl staat, evenals Beemster, op de lijst van Werelderfgoederen, al is het misschien bij velen meer bekend als de plek waar Fantasialand is.
Maar Brühl bezit een prachtig slot Augustusburg en het daarbij horende jachtslot, dat speciaal voor de valkenjacht werd gebouwd.
Beide objecten staan op de werelderfgoedlijst. Onze gastvrouw en gastheer vergezelden de gasten uit de Beemster door de prachtige tuin en lieten ze muntjes gooien op de gelukszuil in een van de beken. Zowel het jachtslot als het kasteel werden van binnen bekeken. Wat een pracht en praal!

Jott
De laatste dag in Keulen werd besloten met een gezamenlijke maaltijd als groep in restaurant Jott. De leiding van het restaurant had verteld dat de eetzaal groot genoeg was voor het hele gezelschap. Dat bleek niet helemaal waar te zijn, maar inschuiven tijdens deze zo gemoedelijke week, was totaal geen bezwaar. Bijna bij elkaar op schoot werd genoten van een vismenu met ijs na.

Afscheid
De volgende ochtend, zondag 10 juni was het afscheid nemen van gastvrouw en gastheer. Een deel van de groep was aanwezig bij de grote afsluiting van de Kirchentage op de Polderwiesen in Keulen.
Onze gastheer had er op gestaan, dat we voor ons vertrek nog aanschoven aan de Mittagtisch om de door hem bereide aspergeschotel aan te spreken.Zo'n geweldig aanbod kon gewoonweg niet geweigerd worden.

Overheersend was dus bij ons de enorme gastvrijheid, die we bij het gastgezin hebben genoten: drie gasten tegelijk en ze zo verwennen is geen peuleschil. Ook de andere deelnemers aan onze reis hebben goede gastadressen getroffen, maar dit verslag was toch ook wel een beetje onze eigen reiservaring. Nog even een laatste blik op het huis, waar we zo geweldig onthaald zijn. Birgit bracht ons nog wel naar de trein om ons uit te zwaaien.

Het was een bijzonder fijne reis, waar overal sprake was van een zeer vreedzame sfeer. De volgende Kirchentage, die over twee jaar in Bremen wordt gehouden, staat alweer in de agenda van Marie. Gezien de opgedane ervaringen van het huidige gezelschap, zullen er dan zeker wel meer Beemster zangers en zangeressen zijn, die mee willen.

Erny van de Kleut

Omhoog