Start
Redactie
Beemster Agenda
Nieuwsarchief
Foto-impressies
In gesprek met
Verenigingen
Gastenboek
Over de Bengel
Links
In memoriam Mevrouw Mies Porte

Middenbeemster, 13 maart 2012

Heden ontving ik het droeve bericht, dat op 8 maart jl. mevrouw Mies Porte op 85 jarige leeftijd is overleden. Mies was niet zo maar iemand. In de eerste plaats een echte Beemsterling en daarom zal ze het geweldig hebben gevonden dat de stovenkameer van de Kerk in Middenbeemster haar als rouwkamer nog even gelegenheid biedt om op aarde te verblijven.
In de tweede plaats was ze zo hartstochtelijk verbonden met Museum Betje Wolff, dat sommigen wel eens dachten, dat Betje in haar persoon was teruggekomen. Ze vertelde de schooljeugd tijdens klassikale bezoeken aan het museum prachtige verhalen, waar ze even stil van waren.
Maar bovendien was ze recht door zee en creatief in haar denken en doen en stond open voor alle ideeën. Ik vond het een voorrecht dat ze mij een beetje tot haar vriendenkring rekende en dat hield in, dat ze ook mij op haar verjaardag uitnodigde in haar petieterig huiskamertje in Westerhem. De hele dag ging dan de bel.

De laatste keer was haar verjaardag thuis in Westerhem op 22 december 2005. Maar omdat ze in 2006 haar 80ste verjaardag niet in de drukke decembermaand wilde vieren, besloot ze aan haar 79ste verjaardag geen feestelijk bezoek te verbinden maar in 2006 alvast in mei de mijlpaal met de acht kruisjes met een groot feest in de Kapel van Zuidoostbeemster te vieren, zodat ze al haar vrienden tegelijk kon ontvangen in een gezellige sfeer. Het werd Moederdag 20 mei 2006. Ze bood daarbij haar gasten tevens een leuk optreden van een zanggroep aan.
Dat regelde ze allemaal even en toen de dag daar was, zat ze daar als een stralende bruid. Hoewel ze nooit getrouwd is geweest en geen kinderen had, genoot ze toch van háár Moederdag.

We wisten toen nog niet, dat dit haar laatste echt gezellige verjaardag zou zijn. In augustus tijdens de Beemster Feestweek kreeg ze een beroerte, waar ze nooit meer helemaal van is hersteld.

ComputercursusDe Miewijdt
Na een poosje in het verpleeghuis te hebben verbleven, verhuisde ze naar De Miewijdt in Graft/de Rijp, maar haar hart trok naar de Beemster. Al knapte ze wel op, de macht om te spreken was ze echter kwijt. Tot overmaat van ramp kwam ze ook nog eens te vallen en moest ze een heupoperatie ondergaan. Daarna is het niet meer helemaal goed gekomen met haar been en werd het lopen steeds moeilijker.
Door de afasie was het moeilijk om in haar nieuwe woonomgeving nieuwe contacten met medebewoners te leggen. Daarom charterde ze iedereen om haar op te halen voor een kerkdienst, een toneeluitvoering of een officiële gebeurtenis. Natuurlijk bleef ze lid van de Koersbalclub. Dan kwam ze met het busje en bij mooi weer met de scootmobiel. De computer deed in deze tijd haar alleenheid in De Miewijdt een beetje vergeten. Op een oude PC leerde ik haar spelletjes zoals patience, maar ook surfen in de centrale hal van De Miewijdt. De Beemster Bengel was haar favoriet omdat de artikelen haar toch weer een beetje 'bijpraatte'. Dan belde ze vaak op om te zeggen dat ze weer helemaal op de hoogte was. Ook sport op de TV werd door haar intensief bekeken.

Het praten ging wel steeds wat beter, maar ze bleef zich verontschuldigen dat het er niet altijd helemaal uitkwam, wat zij probeerde te zeggen.

Ik kwam haar nog wel tegen bijvoorbeeld op het bankje voor boerderij Westerhem samen met haar vriend Dick Schuijtemaker, heerlijk in het zonnetje. Hier zag ze er nog vrolijk en gezellig uit en ze was in haar nopjes weer in de Beemster te zijn.
Ik moet eerlijk zeggen, dat mijn bezoeken aan De Miewijdt terug liepen. Het spijt me, dat ik steeds minder vaak langs ging. Er was altijd wel wat te doen en dat werd een excuus en nu kan het niet meer....

Ter gelegenheid van het grote Moederdagfeest op 20 mei 2007 heb ik indertijd op deze website een artikel over Mies geschreven, dat in dit in memoriam nog best past.

Koninklijke onderscheiding uitgereikt door burgemeester Postma Oorkondes en onderscheidingen
Beemster heeft wat promotie betreft heel veel aan haar te danken en daarvoor heeft ze dikwijls een grote pluim op haar hoed ontvangen. Zo kreeg ze de Beemster tegel van de Gemeente Beemster, de Beemster Kubus van de Beemster Gemeenschap en een onderscheiding van het Historisch Genootschap voor haar verdiensten bij Museum Betje Wolff.

Bovendien werd ze uitgeroepen tot erelid van zowel het Historisch Genootschap Beemster als Beemster's Welvaart; dit alles werd ook nog eens bekroond door de toekenning van een Koninklijke onderscheiding in 2002.

Erelid van hete Historisch Genootschap Beemster Museum Betje Wolff
Wat mevrouw Porte voor Museum Betje Wolff heeft betekend, vertelde de voorzitter Alie Vis-Best in 2002 bij het afscheid van Mies als bestuurslid van het Museum.

"Mies: Jouw verdiensten voor het museum zijn legio. Plichtsgetrouwheid en op en top verantwoordelijk voor het reilen en zeilen van het museum staan bij jou hoog in het vaandel. Sinds 1989 werken wij al samen en ik en velen met mij, hebben zo ontzettend veel van je geleerd. Nog voordat we ergens toe besloten hebben pak jij al de telefoon en wil je het geregeld zien. Je hebt ook ontzettend veel voor elkaar gekregen, want als jij iets in je hoofd had dan was het moeilijk om dat er weer uit te praten en je wil je plannetjes en ideetjes liever gisteren dan vandaag uitgevoerd zien. Zo brandt de lamp in de voorkamer nu met al zijn drie armen en Betjes borstbeeld is opgeknapt."


De eerste zitting van de dames van het Comité Zomerzegels in het postkantoor;  Foto uit de NNC, 1986?Zomerzegels
Zo kan nog wel even worden doorgegaan. Het archief van de Beemster Bengel sinds 1999 zit vol met foto's , waarop Mies nog weer eens in de schijnwerpers staat. Voor die tijd zijn het alleen herinneringen. Zo heeft ze zich bijvoorbeeld het Zomerzegelcomité in Beemster opgestart. Dit kon helaas door de opheffing van het postkantoor in Middenbeemster zijn activiteiten niet meer ontplooien en ging ter ziele..
Iets van bescheidenheid had ze zeker niet, wanneer ze bij Beemster bedrijven aanklopte en aanspoorde om vooral geen portostempels te gebruiken op te verzenden brieven, maar juist postzegels te plakken. En was er ergens een bijeenkomst waar veel bezoek(st)ers te verwachten warendan zat Mies daar aan een verkoopstand met haar grote sortering postzegels en andere artikelen van het Zomerzegelcomité. Zomerzegels had dus een hele goede ambassadrice aan Mies, en de bonussen die ze kreeg, bestemde ze voor culturele doeleinden, natuurlijk Beemster verenigingen, zoals de tentoonstellingsdoeken voor de Floralia, maar zelf heeft ze ook eens en met veel succes een hele culturele avond 'Melodie en Mengelzang' kunnen organiseren in Het Heerenhuis.

Rode kastanje
Een andere activiteit, die letterlijk nog wel bloeit, is de schenking van Mies Porte aan de obs De Blauwe Morgenster ter gelegenheid van de opening in 1993: een rode kastanje! Mies vond dat deze boom op een Beemster schoolplein hoorde te staan. Die kastanje na bijna 20 jaar uitgegroeid tot een flinke boom, maar op school herinneren onderwijzers zich nog de dag dat Mies deze eigenhandig kwam aanleveren op een bakfiets. Ze was er wel opgeklommen, maar kon er niet meer af. Een aangesnelde onderwijzer kon haar nog net opvangen.

     
  Tenor bij Projectkoor Beemster
Bijbeltuin
En zo kan je nog wel even doorgaan met het noemen van activiteiten waarbij Mies betrokken was. In 2001 had ze weer een nieuw idee, waar ze zich voor honderd procent inzette: de bijbeltuin bij de Hervormde kerk in Middenbeemster.
Daar werkte ze natuurlijk zelf ook hard aan mee.
  Nooit te oud
Een mens is nooit te oud om te leren en dat gold zeker voor Mies, die nog nooit had gezongen, maar zich wel enthousiast meldde bij het Projectkoor Beemster en daar de tenorpartij meezong.

Perenbomen
Overigens is ook dit verhaal lang niet compleet, want legio waren de keren waarbij Mies weer eens de stoute schoenen aantrok en iemand of een instantie benaderde. Zoals het Waterschap De Waterlanden met de vraag wanneer die oude perenbomen langs de Nekkerweg nu eens onder handen genomen werden. Meestal had ze door haar overtuigingskracht succes en zo kregen de perenbomen, die meer dan honderd jaar geleden langs de Nekker- en de Volgerweg werden geplant, een snoeibeurt. Ondanks de ouderdom en aantasting door perenroest, staan ze ieder voorjaar weer in bloei.

Ik heb vele mooie herinneringen aan Mies; te veel om hier allemaal op te sommen.
Mies, rust nu maar uit van jouw zo rijk en sociaal bewogen leven.

Erny van de Kleut